Moederdag in ‘nergens’

Nyakong is een piepjong meisje dat op de vlucht vanuit Zuid-Soedan haar moeder kwijtspeelde. Bij een andere moeder, die ze op de vluchtroute tegenkwam, vond ze onderdak. Uit de blik in haar ogen wanneer ze met haar moeder contact heeft, spreekt de universele kracht van hoop. Ik vraag me af hoe Nyakong moederdag beleeft?

De onlosmakelijke band tussen moeder en dochter Nyakong is één van de verhaallijnen in de documentaire ‘The Invisible City’. De Belgische première vond plaats op het onvolprezen wereldfilmfestival Moov.  Ik had de eer samen met regisseur Lieven Corthouts de uitleiding te verzorgen.

De film gaat over Kakuma, wat ‘nergens’ betekent. Voor wie niet beter weet, lijkt Kakuma een doorsnee stad in Kenia. Maar het is al twintig jaar een vluchtelingenkamp. Intussen leven er zo’n 200.000(!) mensen.

Regisseur Lieven Corthouts koos ervoor een aantal vluchtelingen van dichterbij te volgen. Twee van hen zijn geboren in het kamp. Anderen komen aangespoeld op de golven van één van de vele conflicten in de buurlanden. Net zoals 86% van alle vluchtelingen wereldwijd vluchten ze niet naar een ver oord, maar worden ze opgevangen in de eigen regio.

Aan kracht, moed en doorzettingsvermogen geen gebrek bij de vier hoofdpersonages. Het geheel is mooi in beeld gezet op de tonen van discrete maar onmisbare muziek van Stef Kamil Carlens. Hoewel erg persoonlijk, wordt het nooit drammerig of moraliserend.

Het resultaat is een persoonlijke en unieke kijk op het leven van vier jonge mensen met een snoeihard verleden. En een bijzonder onzekere toekomst. Want als de documentaire één ding duidelijk maakt is dat je zo sterk mag zijn als je wil, een toekomstperspectief is nodig om te blijven leven. En omdat dat er niet is in Kakuma en omstreken, zoeken mensen het elders. Ook al moeten ze daarvoor hun leven op het spel zetten. Niemand viert graag moederdag in nergens.

 

prev
next