Wit konijn zoekt danspartners

In de politiek stappen, dat is je kwetsbaar opstellen. Een beetje zoals de mens hieronder sta je in het begin wat alleen te dansen. Maar politiek en de noodzakelijke veranderingen afdwingen kan je niet alleen. Dat doe je samen, toont één van mijn favoriete pareltjes van YouTube:

 

Ik durf gerust toegeven dat ik in de politiek stapte met een bang hartje. Mensen bekijken je plotseling anders, daarvoor was ik gewaarschuwd. En dat klopt. Ineens heb je een politieke kleur en pas je in die beroepscategorie die veel gebruikt wordt als scheldwoord: “de politici”. Een toppoliticus vertrouwde me toe: “Op het moment dat ik me tot de politiek bekeerde, leek het wel of mensen naar me keken alsof ik de helft van mijn IQ kwijt was”.

Gelukkig kreeg ik ook veel warme reacties. Uiteraard van familie, vrienden en kennissen. Al hoor ik bij hen een grote bezorgdheid over de ruwe wereld waarin ik terecht kom. Nee, “de politiek” heeft niet zo’n goede naam. Ik was wel aangenaam verrast door de vele felicitaties van politici van andere partijen en van heel wat collega’s in het ruime middenveld. Mijn gsm deed na de aankondiging overuren. De ontvangst tenslotte binnen Groen was allerhartelijkst en dat vond dit wit konijn best aangenaam.

Blijkbaar is dat laatste het normale patroon als ik Magriet Hermans mag geloven. In het begin worden witte konijnen op handen gedragen en hartelijk verwelkomd. Maar zo voegde Hendrik Vuye – zelf ooit wit konijn – er aan toe: intussen worden de messen om in de rug te planten al geslepen. Ik merkte het nog niet, al is een gewaarschuwd konijn er twee waard. Maar op basis van de eerste weken, reken ik er op dat Groen toch weer net een iets andere partij is dan de andere.

Er waren de interviews, de fotosessies voor de affiches, de vlotte contacten met de toppers en de vele vrijwilligers uit de partij, het applaus op de meet-up en het plezier om al eens mee te maken hoe het van binnen uit werkt het partijbureau. De trots ook dat Groen als eerste en enige partij tot nu toe met een berekend klimaatplan voor de dag kwam. En de uitgesproken steun vanuit Groen voor mijn dubbelinterview met een ander wit konijn, Michael Freilich, in De Standaard. Vanaf nu is er dan ook maar één doel en dat is zorgen dat Groen op 26 mei een schitterende uitslag haalt.

Een schitterende uitslag zou er ook voor zorgen dat ik in het parlement kom. Maar dat lukt me niet alleen. Zoals het filmpje aantoont, wordt een beweging niet gemaakt door één wit konijn dat begint te huppelen. Cruciaal zijn de anderen die zich aansluiten. In mijn geval betekent dat mee campagne voeren, affiches verspreiden, mij helpen om mijn stem te laten horen… Gelukkig boden zich spontaan al heel wat helpende handen aan. Maar ons team kan zeker nog versterking gebruiken voor allerlei taken. Zin om mee te doen? Geef gerust een seintje via bogdan.vandenberghe@groen.be . Of volg me op Twitter en Instagram.

prev
next